Identyfikacja

Identyfikacja Pierwszy i najbardziej znaczący jest etap identyfikacji z rodzicami. W następnej kolejności są inne osoby przynależne do rodziny i osoby spoza niej. Identyfikacja może zachodzić tak z rzeczywistymi postaciami, jak i fikcyjnymi, które mają szczególne znaczenie dla dzieci i są przez nie podziwiane. Identyfikacja może zachodzić także wobec grup (rodzina, rówieśnicy, klasa szkolna, itp.), czy ról społecznych. Jak się ma do tego, rozrywka, czy też czas wolny? Nie dziwi zatem fakt, że z dnia na dzień zaczęły one coraz bardziej narastać. Dziecko wyjątkowo głęboko identyfikuje się ze swoimi rodzicami, mają na to wpływ związki uczuciowe, jakie wiążą ze sobą tych członków rodziny. Mechanizm identyfikacji pozwala dziecku na przyswojenie, w sposób swobodny, sprecyzowanych schematów zachowań, zasad etycznych, ideałów uznawanych w rodzinie. Należy dodać, że atmosfera rodzinna nacechowana szczerością i życzliwością, zorganizowane życie rodzinne i kultura pedagogiczna rodziców mają korzystny wpływ na identyfikację dziecka. Istotną rzeczą jest bliski kontakt między rodzicem, a dzieckiem. Olbrzymią wartość ma intensywność uczuć przejawianych przez ojca i matkę w rodzinie. Postawy uczuciowe prezentowane wobec siebie przez poszczególnych członków rodziny w osobliwy sposób przenoszone są na dziecko. Role jakie przyjmujemy w przeciągu życia to najpierw dziecko, następnie dorosły w którym łączy się rola rodzica, małżonka i tym podobne, a na samym końcu stajemy się dziadkami, którzy są jednocześnie rodzicami dla rodziców swoich wnuków. Barbara Szacka podzieliła te role na różne rodzaje: osiągniętą, przypisaną i innowacyjną. Pierwszy rodzaj to rola osiągniętą, czyli „rola pełniona w wyniku podjętych wyborów i decyzji; są to oczekiwania dotyczące zachowań jednostki zdeterminowane tym, co w świadomy sposób robi bądź zrobiła (np. studiowanie na uczelni wyższej)”.