Kryzys gospodarczy a pieniądz

Kryzys gospodarczy a pieniądz Problem kryzysów bankowych pojawił się z chwilą powstania banków czyli ok. XII wieku. Za miejsce ich powstania uważa się Włochy. Pierwszy kryzys którego zapiski odkryli historycy szacuje się jednak na okres starożytności a dokładniej na 33 rok n.e. Wówczas to w wyniku buntu niewolników, zatonięcia kilku statków a także zarazy upadło kilka domów bankowych w Rzymie. Kryzys został rozwiązany przez Cesarza Tyberiusza poprzez przekazanie środków państwowych odpowiedzialnym bankierom i części dłużników, ograniczenie wydatków państwa a także anulowanie części odsetek. Poprzez te działania większość domów bankowych poprawiła swoją sytuację. To dla nich idealna rozrywka. Ale co jeśli chodzi o czas wolny? Pierwszy bank komercyjny a dokładniej instytucja na jego wzór powstał w Wenecji w roku 1135. Podobnych instytucji do XV wieku powstało jeszcze kilka między innymi w Barcelonie, Genui czy Florencji. Część z nich przeszła kłopoty finansowe które doprowadziły do ich likwidacji. Pierwszy z nich upadł w roku 1520 we Florencji. Możemy dzięki tym przykładom stwierdzić, iż upadłość banku nie jest niczym nowym ale zmieniło się znaczenie takiego upadku dla gospodarki. Bank Anglii po raz pierwszy pod koniec XVII wieku wprowadził rezerwę obowiązkową. Miała ona zapewnić płynność bankom czyli ograniczyć możliwość utraty zdolności do regulowania zobowiązań wobec klientów banku. Historia pokazuje, że kryzysy bankowe mające miejsce przed Wielkim Kryzysem wynikały z znacznej mierze z nieuporządkowania kwestii związanych z emisją pieniądza. Banki posiadały pełną swobodę emisji banknotów. Skończyło się to w momencie podjęcia przez władze państwowe decyzji o monopolizacji tej funkcji. Czasy te określane są mianem wolnej bankowości. Duże znaczenie w tamtym czasie miała reputacja banku.