Wpisy oznaczone tagiem mano



Mono-bank

Mono-bank Wysoka inflacja sprawiła, że polskie banki zostały znacznie osłabione. Spadek cen towarów czyli deprecjacja pieniądza zniszczyła kapitały a społeczeństwo zostało odzwyczajone od oszczędzania. Polityka dewizowa ówczesnego rządu uniemożliwiła zabezpieczenie się poprzez gromadzenie walut obcych. Spowodowało to, że bankom pozostało nabywanie udziałów w przedsiębiorstwach i nieruchomości. To najlepsza rozrywka. Rozwój społeczny jest traktowany jako zmiana osobowości, która zachodzi pod wpływem oddziaływania środowiska społecznego, które przygotowuje jednostkę do pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym. Z kolei jeśli chodzi o czas wolny? Zaczęły pojawiać się banki typu niemieckiego a zanikły banki typu angielskiego lub inaczej nazywane dyskontowe. Banki typu niemieckiego posiadały udziały w przemyśle. Ich słabość polegała na niskiej płynności. Sieć bankowa stała się bardzo rozbudowana, znacznie ponad potrzeby gospodarki. Przyczynił się do tego bardzo liberalny system udzielania koncesji a także pewien komfort spowodowany przez inflację który utrudniał bankructwo. Kiedy w końcu waluta polska uległa stabilizacji banki nie wykorzystały tej sytuacji. O tym, że banków jest za dużo wiedzieli wszyscy łącznie z rządem. Jednak między bankami a rządem występowała różnica zdań co do rozwiązania tego problemu. Rząd chciał zlikwidować najsłabsze firmy banki natomiast chciały skorzystać z fuzji. Rząd postanowił wprowadzić w grudniu 1924 roku prawo bankowe. Ustalało by ono minimalne kapitały zakładowe które byłyby zróżnicowane w zależności od siedziby banku. Takie rozwiązanie było bardzo podobne do czechosłowackiej ustawy bankowej. Różnica polegała na bardzo wysokich progach bankowych w Polsce w porównaniu z południowym sąsiadem. Rząd starał się osiągnąć swoje cele – banki dostały czas do 1928 roku na uzupełnienie kapitałów. W przeciwnym wypadku groziła im utrata koncesji i likwidacja. W ciągu jednego roku do 1925 banki redukowały się drogą fuzji. Pod koniec 1923 roku w Polsce działało 111 banków, które posiadały 655 oddziałów. Pod koniec roku 1924 pozostało 107 banków i 530 oddziałów. Natomiast w roku 1925 istniały 82 banki z 259 oddziałami.