Wpisy z kategorii Pieniądz



Wydatki socjalne

Wydatki socjalne Stabilizujący wpływ wydatków socjalnych na dochody gospodarstw domowych osłabł po 2010 roku. Korzyści społeczne netto i zmniejszenie podatków przyczyniły się pozytywnie do zmiany brutto rozporządzalnych dochodów gospodarstw domowych (GHDI) w 2009 roku oraz w pierwszych dwóch kwartałach 2010, w wyniku zarówno automatycznej stabilizacji i podatkowych środków stymulacyjnych wprowadzonych przez państwa członkowskie, zgodnie z europejskim planem naprawy gospodarczej z listopada 2008. Jednak od połowy 2010 roku, udział świadczeń społecznych w zmianach dochodów gospodarstw brutto zmniejszył się, pomimo dalszego pogorszenia dochodów rynkowych. Mogło to być spowodowane wzrostem liczby długotrwale bezrobotnych. To dla nich idealna rozrywka. Ale co jeśli chodzi o czas wolny? W niektórych krajach, środki podjęte w celu zredukowania poziomu lub czasu trwania świadczeń, skutkowały wyłączeniem niektórych beneficjentów z programów. Wreszcie w niektórych państwach członkowskich zmniejszający się wpływ wydatków socjalnych odzwierciedla także poprawę sytuacji gospodarczej i perspektyw. Ponadto zacieśnienie fiskalne koncentruje się w krajach Europejskiej Obszaru gospodarczego, co ma niekorzystny wpływ na zatrudnienie i zmiany w systemach podatkowych i świadczeń wraz z cięciami wynagrodzeń w sektorze publicznym, co również przyczyniło się do spadku dochodów gospodarstw domowych. Kryzys był także punktem zwrotnym w Ewolucji ubóstwa i nierówności dochodów. Ryzyko ubóstwa wśród ludności w wieku produkcyjnym zwiększyła się również silniej na południowych i peryferyjnych częściach Unii Europejskiej. Przed kryzysem nierówności rosły w północnej części terytorium UE, podczas gdy spadek z wysokiego poziomu w części południowej kontynentu, był spowodowany rozwojowi opieki społecznej w tych krajach. Dane wskazują, że od 2008 roku nastąpił silny wzrost różnic w dochodach między centralną częścią, a peryferiami. Na południu i peryferiach obszaru euro, połączenie wzrostu bezrobocia i długotrwałego bezrobocia, spadek dochodów, wzrost ubóstwa i nierówności, jest wskaźnikiem skali wyzwań gospodarczych oraz społecznych na przyszłość.

Negatywna selekcja

Negatywna selekcja Negatywna selekcja wiąże się z tym, iż strona która lokuje środki, może to być na przykład bank ma do wyboru dwie możliwości. Albo angażuje się w inwestycje z możliwością poniesienia strat wynikających z niedoboru informacji albo rezygnuje z przystąpienia do inwestycji. Oznacza to, że lokujący środki w tym wypadku bank będzie oczekiwał premii za poniesione ryzyko. W takiej sytuacji podmioty o dobrej kondycji zostają niejako zniechęcone do pozyskania środków. Skorzystać na tym mogą podmioty które charakteryzować się będą podwyższonym ryzykiem i dla których żądana premia za ryzyko jest atrakcyjna. Wysokie stopy procentowe zwiększają ryzyko wystąpienia negatywnej selekcji. Moral hazard występuje po przyznaniu środków finansowych. To dla nich idealna rozrywka. Ale co jeśli chodzi o czas wolny? Strona która jest pożyczkobiorcą może zaangażować się w przedsięwzięcie które będzie uważane za niepożądane z punktu widzenia pożyczkodawcy. Zwiększa ono możliwość wystąpienia kłopotów finansowych. Taka sytuacja jest możliwa ponieważ pożyczkodawca nie ma pełnej informacji o pożyczkobiorcy. W tym wypadku jeżeli inwestycja zakończy się sukcesem pożyczkodawca odzyska zaangażowane środki. W przeciwnym razie poniesie stratę. Między obiema stronami istnieje konflikt interesów. Uważa się, że mógłby on zostać rozwiązany poprzez wniesienie zabezpieczenia na rzecz pożyczkodawcy. Model triady tłumaczy kryzysy finansowe skalą negatywnej selekcji i moral hazard. Można wymienić pięć czynników które wzmagają dwa wymienione wyżej zjawiska: wzrost stóp procentowych, spadek cen na rynku akcji, wzrost niepewności, panika bankowa i nieprzewidywane obniżenie ogólnego poziomu cen. Przedstawione czynniki sprawiają, że do gospodarki trafia mniej środków na inwestycje co przekłada się na obniżenie aktywności gospodarczej.

Zabezpieczenia społeczne

Zabezpieczenia społeczne Wydatki na zabezpieczenia społeczne mają potrójną rolę, a mianowicie: redystrybucje dochodów pomiędzy pokolenia; inwestowanie w kapitał społeczny oraz ubezpieczenia indywidualne zapobiegającym poszczególnym niebezpieczeństwom (tj. bezrobocie, zły stan zdrowia, podeszły wiek itp.) jak również szokom makroekonomicznym. Wydatki na ochronę socjalną mogą chronić gospodarstwa domowe przed wstrząsami, zapobiegać ubóstwu i promować równość społeczną, podczas gdy przyczynia się ona także do krótkoterminowej stabilizacji makroekonomicznej poprzez łagodzenie skutków cykli koniunkturalnych, zazwyczaj poprzez wspieranie zagregowanego popytu. Szacunki ESDE 2012 wskazują, że nakłady na walkę z bezrobociem w latach 1995-2005 zwiększyły się średnio o 6 % za każdy punkt procentowy w luce produkcyjnej; wydatki na wykluczenie społeczne, rodzinę i warunki mieszkaniowe zwiększyły się o 2%, a emerytury i wydatki zdrowotne o około 1-1,5 %. Wydatki publiczne na ochronę socjalną w UE są stosunkowo wysokie w porównaniu z jej globalnymi partnerami. Według obliczeń Komisji wydatki na publiczną ochronę socjalną w UE wyniosły 25 % PKB w 2005 roku. To dla nich idealna rozrywka. Ale co jeśli chodzi o czas wolny? Dla porównania podobne wydatki na zabezpieczenia społeczne na świecie wyniosły 14 % PKB. W krajach OECD były nieco wyższe – 19 % PKB, natomiast w USA było to 16 %. Należy zauważyć jednak, że biorąc pod uwagę obowiązkowe i dobrowolne wydatki socjalne w szacunkach, różnice w wydatkach socjalnych pomiędzy UE, a światem zmniejszają się znacznie. Na tej podstawie, całość publicznych i prywatnych wydatków socjalnych w UE wynosiły 28 % PKB w 2005 roku w porównaniu do 24 % w krajach OECD i 26 % w Stanach Zjednoczonych.

Transformacja ogólna

Transformacja ogólna W warunkach transformacji banki spółdzielcze i spółdzielnie zostały pozostawione samym sobie poprzez likwidację krajowych i regionalnych struktur spółdzielczych. BGŻ w wyniku wprowadzonych zmian w ustawodawstwie przestał pełnić obowiązki związku spółdzielczego. Mogły z nim być jednak zawierane przez banki spółdzielcze umowy cywilnoprawne dotyczące współpracy. Z takiej możliwości skorzystało 95% banków spółdzielczych. Przez prezesa NBP BGŻ otrzymał z dniem 1 marca 1990 roku uprawnienie do wykonywania czynności nadzoru bankowego wobec banków spółdzielczych. Idealna rozrywka? Czy tak można zdefiniować czas wolny? Takie współdziałanie banków spółdzielczych oraz BGŻ było ograniczone. Banki spółdzielcze zgodnie z zapisami ustawy Prawo Bankowe stały się bankami uniwersalnymi i nie miały ograniczeń odnośnie obszaru ich działania. Inna kwestia którą jaką były stosunki kredytowe uregulowana została ustawą z dnia 28 grudnia 1989 roku, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1990 roku. Ustawa była dążeniem do odcięcia się od preferencji które uznawał system gospodarki centralnie planowanej. Uchyliła ona nałożone na banki obowiązki odnośnie zapewnienia preferencji i uprzywilejowania w: dostępie do kredytów , oprocentowaniu kredytów oraz warunków ich spłaty. Spotykamy się tutaj z pojęciem kredyty preferencyjne które należy rozumieć jako kredyty na budownictwo mieszkaniowe, działalność w zakresie produkcji rolnej, na zagospodarowanie, dla młodych małżeństw a także dla inwalidów na zakup potrzebnego im sprzętu rehabilitacyjnego. Osoby biorące kredyt z którymi negocjowano warunki umowy kredytowej zostali zobligowani do zapłacenia w roku 1990 40% odsetek naliczonych według nowych stawek. Pozostałe 60% odsetek zostało dopisane do zadłużenia kredytobiorcy. Były jednak możliwe ustępstwa od tak ustalonych proporcji i kredytobiorcy mogli z budżetu państwa uzyskać pomoc w spłacie odsetek bądź części zadłużenia.