Wpisy oznaczone tagiem polska



Polska a nadzór

Polska a nadzór W języku polskim termin „nadzór” odnosi się zarówno do opieki i ochrony a także do obowiązku dozoru i czuwania. Określenia słowa „nadzór” przedstawione wyżej funkcjonują również na łamach innych nauk szczególnie prawnych. Posługują się nim takie dyscypliny jak prawo konstytucyjne, cywilne, administracyjne czy finansowe. Jest ono używane jak już to zostało wyżej wspomniane w dwóch znaczeniach. Obowiązek czuwania sprowadza się do zapewniania przestrzegania przepisów prawnych przez podmioty nadzorowane. W sytuacji naruszenia tych przepisów organ kontrolujący ma prawo zastosować określone środki nadzoru. Takie znaczenie występuje wtedy gdy występuje strukturalna zależność między organem nadzorującym a podmiotem nadzorowanym. To najlepsza rozrywka. Rozwój społeczny jest traktowany jako zmiana osobowości, która zachodzi pod wpływem oddziaływania środowiska społecznego, które przygotowuje jednostkę do pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym. Z kolei jeśli chodzi o czas wolny? Ustawodawca w tym wypadku wyposażył organ nadzoru w określone uprawnienia. Przykładem takiej sytuacji w Polsce może być występujący nadzór wobec podmiotów gospodarczych a także nadzór budowlany czy nadzór wobec stowarzyszeń. Drugie znaczenie słowa „nadzór” określa instytucję prawnoustrojową która występuje w sferze prawa administracyjnego. Jest to układ występujący pomiędzy podmiotami, które pozostają w stosunku nadrzędności i podporządkowania. Wyrażają się one w prawie i obowiązku organu nadzorującego do oddziaływania w pewnym zakresie jak i formach na jednostki podległe z ponoszeniem odpowiedzialności za ich odpowiednie działanie. Taki rodzaj stosunku nadrzędności i podporządkowania możemy znaleźć w prawie administracyjnym pomiędzy zakładem administracyjnym który występuje jako jednostka budżetowa lub zakład budżetowy np. muzeum, szkoła, zakład opieki zdrowotnej a organem administracji przez który został utworzony i który go utrzymuje.

Rasizm

Rasizm Definiując słowo „rasizm” możemy zauważyć, że wywodzi się od włoskiego słowa „razzismo”, od również włoskiego słowa „razza”, albo francuskiego słowa „race”, a w języku polskim – rasa. Wartym uwagi jest, że pojawiła się w XIX stuleciu na oznaczenie ideologii, doktryn, programów i ruchów wykorzystujących wyniki badań rasowo-antropologicznych dla celów politycznych. Ideologia rasizmu to przekonanie, że różnice w wyglądzie ludzi niosą za sobą niezbywalne różnice osobowościowe, czy nawet intelektualne, a rasizm nigdy nie był ideologią jednolitą, zmieniał się oraz ewoluował, nie istnieje literaturowy wzór rasizmu – jego istotę można badać wyłącznie poprzez historię. Jak się ma tu rozrywka, czy czas wolny? Na ogólne pojęcie rasizmu wiktoriańskiego w sensie ideologii, jak i doktryny składają się trzy tezy – jako pierwszą możemy wymienić tezę o istnieniu ras wyższych, które są obdarzone wybitnymi zdolnościami kulturotwórczymi, a co za tym idzie z tego powodu przez sama naturę powołanych do roli władczej, po drugie teza o wrodzonych różnicach fizycznych i psychicznych miedzy rasami ludzkimi pozwalających mówić o rasach wyższych i rasach niższych, mających bezpośredni wpływ na poziom ich życia społecznego i politycznego. Należy zwrócić uwagę, że rasy wyższe w przeciwieństwie do niższych ras mogą utworzyć wyższą jakość kultury i cywilizacji, a po trzecie teza o szkodliwości krzyżowania się ras, w interesie rozwoju i cywilizacji leży utrzymywanie czystości krwi ras wyższych, ponieważ rasizm usiłuje wyjaśnić zróżnicowanie kulturowe i cywilizacyjne ludzkości jej zróżnicowaniem rasowym.