Wpisy oznaczone tagiem prawo



Prawo Bankowe

Prawo Bankowe W Prawie Bankowym z 1989 roku w artykule 35 ustawy określone zostały współczynniki koncentracji wierzytelności. Wierzytelność, która wynikała z jednej umowy nie mogła przekroczyć 10% a zaangażowanie banku wobec jednego podmiotu lub grupy podmiotów powiązanych ze sobą kapitałowo bądź organizacyjnie nie może przekroczyć 15%. Z kolei suma udziałów i wkładów wniesionych do innych osób prawnych oraz nabytych akcji i obligacji nie może przekroczyć 25% podstawy naliczania. Na początku podstawa naliczania limitów koncentracji obejmowała fundusze własne a także środki pieniężne które były zgromadzone w banku jednakże w sytuacji limitów na koncentrację inwestycyjną środki zgromadzone w bankach ograniczały się do tych na rachunkach terminowych. Idealna rozrywka? Czy tak można zdefiniować czas wolny? Wcześniej wymienione warunki mogły być przekroczone przez bank jedynie za zgodą prezesa NBP, nie została jednak określona granica do której prezes NBP mógł taką zgodę wydać. Nie zostały także zdefiniowane podmioty które mogły by być powiązane ze sobą organizacyjnie lub kapitałowo. Nowelizacja ustawy Prawo Bankowe została uchwalona w 1992 roku. Ograniczono w niej bazę ustalania limitów do funduszy własnych. Taki przepis został wprowadzony celem dostosowania uregulowań polskich do uregulowań krajów wysoko rozwiniętych. Przekroczenie limitów koncentracji za zgodą prezesa NBP nie może przekroczyć 50% funduszy własnych banków. Prezes NBP mógł posługiwać się delegacją ustawową w celu określenia na okres przejściowy limitów koncentracji dla pewnych grup banków tzn. takich, o funduszach własnych poniżej 70 mld starych zł, banków spółdzielczych i PKO. Taka delegacja miała przede wszystkim pomóc mniejszym bankom w kontynuowaniu działalności kredytowej.

Akta prawne

Akta prawne Akta prawne wprowadzające wspomniane reguły tworzą niezbędny do prawidłowego funkcjonowania nadzoru system rejestracji a także obserwacji ryzyka bankowego. Obecnie zauważamy, że nadzór bankowy stał się instrumentem państwa, które za jego pomocą oddziałuje na procesy zachodzące w gospodarce rynkowej. Przykładem takich procesów może być deregulacja dość rygorystycznych przepisów nadzorczych , która miała polegać na znoszeniu barier prawnych między rynkami finansowymi a także umiędzynarodowienie operacji bankowych. Była to reakcja w działaniach nadzoru bankowego państw europejskich na następujące zjawisko nierównowagi makroekonomicznej które było spowodowane gospodarczą polityką rządów. To najlepsza rozrywka. Rozwój społeczny jest traktowany jako zmiana osobowości, która zachodzi pod wpływem oddziaływania środowiska społecznego, które przygotowuje jednostkę do pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym. Z kolei jeśli chodzi o czas wolny? Ożywienie koniunktury gospodarczej spowodowała liberalizacja przepisów nadzorczych. Dzięki temu możliwy był rozwój nowych instrumentów finansowych a także wzrost obrotów na rynkach wewnętrznych i międzynarodowych. Można było zaobserwować duża liczbę kredytów udzielanych sektorowi energetycznemu. Później nastąpił boom na kredyty na zakup nieruchomości. Jest to przykład na to, że instytucje nadzoru bankowego razem z bankiem centralnym realizują politykę pobudzania gospodarki. W niektórych krajach bank centralny odgrywa istotną rolę w nadzorowaniu działalności banków. Dość zróżnicowana struktura organizacyjna rozwiązań nadzorczych w przepisach prawa stwarza trudności w przyjęciu odpowiedniego kryterium ich podziału. Jeżeli byśmy chcieli przeprowadzić typologię systemów organizacyjnych trzeba było by odwołać się do takich kryteriów dzięki którym poznamy rodzaje organizacji nadzoru bankowego zarówno w ujęciu dynamicznym jak i statycznym.