Różnice w państwach

Różnice w państwach Istnieją jednak znaczne różnice w poszczególnych państwach członkowskich w wydatkach na zabezpieczenia społeczne w 2005 roku w zakresie około 30 % PKB we Francji i Szwecji do około 13 % na Litwie i Łotwie. Ponadto podczas, gdy niektórych krajach, w których mogłoby się wydawać, że mają inny poziom wydatków socjalnych w stosunku do PKB, w rzeczywistości wydatki na mieszkańca mierzone standardem siły nabywczej (PPS) są takie same. Podczas oceny wyników z funkcjonowania automatycznych stabilizatorów, mogą wystąpić różnice w punkcie odniesienia w zakresie budżetu państwa (budżet bez stabilizatorów), badania pokazują, że wydatki publiczne w UE nie przełożyły się w znacznym stopniu na wydajność w OECD. Oznacza to, że stopień zapotrzebowania stabilizacji przez system podatkowy w UE jest porównywalny do USA w przypadku proporcjonalnego szoku dochodowego (19%), ale jest dużo wyższy w przypadku szoku bezrobocia (19% dla USA). Analiza ta pokazuje zróżnicowanie w poszczególnych państwach członkowskich: stabilizacja popytu waha się od 11,2 % w Słowenii do 38,8 % w Austrii w przypadku proporcjonalnego szoku dochodowego. To dla nich idealna rozrywka. Ale co jeśli chodzi o czas wolny? Różnice między rozwojem UE i OECD częściowo odzwierciedlają struktury wydatków społecznych (tj. większy udział świadczeń dla bezrobotnych w całkowitej pomocy socjalnej w krajach OECD), ale także uchwycić spadek wielkości dochodów socjalnych po 2010 roku w UE z dużymi spadkami zaobserwowanymi w szczególności w Grecji, Hiszpanii, Węgrzech, Irlandii, Włoch, Litwy, Łotwy Portugalii i Rumuni.