Wpisy oznaczone tagiem różnice



Różnice liberalne

Różnice liberalne Różnice wynikały ze stopnia poddania się banków regulacjom prawnym rynku. W literaturze możemy spotkać pogląd głoszący, że interwencjonizm państwowy w dziedzinie nadzoru ma sens ze względu na charakter instytucji bankowych które są instytucjami zaufania publicznego. Państwo pełniąc aktywną role w regulowaniu rynku finansowego ustanawia instytucję nadzoru bankowego. To najlepsza rozrywka. Rozwój społeczny jest traktowany jako zmiana osobowości, która zachodzi pod wpływem oddziaływania środowiska społecznego, które przygotowuje jednostkę do pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym. Z kolei jeśli chodzi o czas wolny? Ocenia on i weryfikuje nieprawidłowe zachowania uczestników rynku. Państwo poprzez działanie interwencyjne chroni mechanizmy rynkowe oraz reguły zawarte w ustanowionych normach prawa. Odpowiednie działania są również podejmowane w krajach w których rola państwa jest ograniczona. Wolność rynku jest wyznaczana przez regulacje prawne, które to mają na celu zapewnienie odpowiedniej wolności wyboru dla jednostek jak i również podmiotów gospodarczych. Wynika z tego, że im większe znaczenie w danym kraju odgrywa zasada wolnej przedsiębiorczości to tym większą rolę odgrywa oficjalny nadzór. Dzieje się tak ponieważ instytucje bankowe są bardziej wrażliwe na napięcia bankowe ze względu na wysokie ryzyko w gospodarce. Jeżeli nie było by odpowiednich regulacji prawnych i nadzoru bankowego wówczas samo państwo musiałoby w razie konieczności udzielać pomocy instytucjom bankowym. Instytucje bankowe muszą pamiętać o swojej odpowiedzialności wobec społeczeństwa. Wynika ona z faktu iż są one jako pośrednicy finansowi instytucjami zaufania publicznego. Według niektórych przedstawicieli nadzoru bankowego wielkie instytucje bankowe należy wręcz traktować jako instytucje świadczące usługi publiczne a nie jak zwykłe podmioty gospodarcze.

Różnice w państwach

Różnice w państwach Istnieją jednak znaczne różnice w poszczególnych państwach członkowskich w wydatkach na zabezpieczenia społeczne w 2005 roku w zakresie około 30 % PKB we Francji i Szwecji do około 13 % na Litwie i Łotwie. Ponadto podczas, gdy niektórych krajach, w których mogłoby się wydawać, że mają inny poziom wydatków socjalnych w stosunku do PKB, w rzeczywistości wydatki na mieszkańca mierzone standardem siły nabywczej (PPS) są takie same. Podczas oceny wyników z funkcjonowania automatycznych stabilizatorów, mogą wystąpić różnice w punkcie odniesienia w zakresie budżetu państwa (budżet bez stabilizatorów), badania pokazują, że wydatki publiczne w UE nie przełożyły się w znacznym stopniu na wydajność w OECD. Oznacza to, że stopień zapotrzebowania stabilizacji przez system podatkowy w UE jest porównywalny do USA w przypadku proporcjonalnego szoku dochodowego (19%), ale jest dużo wyższy w przypadku szoku bezrobocia (19% dla USA). Analiza ta pokazuje zróżnicowanie w poszczególnych państwach członkowskich: stabilizacja popytu waha się od 11,2 % w Słowenii do 38,8 % w Austrii w przypadku proporcjonalnego szoku dochodowego. To dla nich idealna rozrywka. Ale co jeśli chodzi o czas wolny? Różnice między rozwojem UE i OECD częściowo odzwierciedlają struktury wydatków społecznych (tj. większy udział świadczeń dla bezrobotnych w całkowitej pomocy socjalnej w krajach OECD), ale także uchwycić spadek wielkości dochodów socjalnych po 2010 roku w UE z dużymi spadkami zaobserwowanymi w szczególności w Grecji, Hiszpanii, Węgrzech, Irlandii, Włoch, Litwy, Łotwy Portugalii i Rumuni.