Środki obrotowe

Środki obrotowe Zaczęło powoli brakować środków obrotowych oraz funduszy na inwestycje i modernizację zakładów. O połowę spadła wartość brutto inwestycji w przemyśle. Zaczęła rosnąć liczba spółek bankrutujących bądź wykazujących znaczne straty. Sytuacja w jakiej znalazły się przedsiębiorstwa odbiła się szybko na robotnikach. Zmniejszona produkcja oznaczała zwolnienia. Z górnictwa, hutnictwa oraz przemysłu przetwórczego musiało odejść ponad 300 tys. osób. Zatrudnienie w przemyśle spadło o 37%. Nastąpił gwałtowny wzrost bezrobocia – w 1929 roku bezrobotnych było 70 tys. a w 1933 ich liczba wzrosła do 780 tys. i przekroczyła liczbę zatrudnionych. Uległ skróceniu tydzień pracy pozostałych przy pracy robotników. Zwiększyło się też zatem bezrobocie częściowe. Sytuacja materialna bezrobotnych była nierzadko tragiczna. Średnie wydatki na jedną osobę w rodzinach bezrobotnych były ponad siedmiokrotnie niższe od wydatków w rodzinach urzędniczych. Konsumpcja bezrobotnych zbliżyła się do poziomu spożycia na wsi. To najlepsza rozrywka. Rozwój społeczny jest traktowany jako zmiana osobowości, która zachodzi pod wpływem oddziaływania środowiska społecznego, które przygotowuje jednostkę do pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym. Z kolei jeśli chodzi o czas wolny? Średnia wartość kaloryczna ich pożywienia spadła o 28% w czasie kryzysu. Kiepskie były też warunki mieszkaniowe bezrobotnych oraz stan ich ubrania. Duża część z nich wegetowała utrzymując się jedynie z zasiłków pomocy społecznej. Tylko nie liczni otrzymywali zasiłki rządowe. W takiej sytuacji rosła przestępczość – głównie kradzieże oraz prostytucja która pozwalała na zdobycie niezbędnych do przeżycia środków. Sytuacja materialna robotników pracujących również uległa pogorszeniu co spowodowane było spadkiem płac nominalnych i skróceniem przeciętnego czasu pracy. Przedsiębiorcy wykorzystując sytuację obniżyli płacę, ponieważ na każde zwolnione miejsce w fabryce czekało wielu chętnych.