Wpisy oznaczone tagiem straty



Rachunek zysków i strat

Rachunek zysków i strat Rachunek zysków i strat, będący sprawozdaniem przedstawiającym dokonania przedsiębiorstwa spółdzielczego za dany okres, zestawia przychody i koszty ich uzyskania w poszczególnych obszarach działalności, zyski i straty nadzwyczajne, należności podatkowe obciążające spółdzielnię, a w rezultacie zysk netto. Jak się ma tu rozrywka, czy czas wolny? Oceniając przedsiębiorstwo na podstawie tego sprawozdania należy określić, w których obszarach działalności przedsiębiorstwo pracuje najefektywniej, jakie obszary przyczyniają się do wypracowania zysku, jakie zaś do poniesienia straty. Należy zatem porównać dynamikę przychodów i kosztów. Analizę tych zjawisk można dokonać poprzez porównanie zestawień poszczególnych składowych rachunku wyników za rok bieżący z danymi z poprzednich lat obrachunkowych. Wzrost lub spadek zysku netto wiąże się bowiem ze zmianami poszczególnych rodzajów wyniku finansowego oraz czynników na nie oddziałujących. Na przykład wzrost zysku na działalności operacyjnej wynika głównie z wyższej dynamiki przychodów ze sprzedaży niż kosztów ich uzyskania, wzrost zysku brutto z korzystnego salda przychodów i kosztów finansowych oraz wyników nadzwyczajnych, ostatecznie zaś zysku netto z wysokości obowiązkowych obciążeń zysku – głównie podatku dochodowego. Odchylenia ujemne tych wskaźników mogą być następstwem zmniejszenia zysku bądź powstania straty netto. Wyniki przeprowadzonych badań przedstawia się za pomocą liczb bezwzględnych wykazujących różnicę między kolejnymi latami lub w ujęciu procentowym, odnosząc wielkości z okresu obrachunkowego do danych z okresów minionych. Analiza struktury rachunku zysków i strat sprowadza się do ustalenia udziału poszczególnych jego elementów w ogólnej wielkości przychodów ze sprzedaży.

Narastający kryzys

Narastający kryzys W 1996 narastający wynik finansowy w końcu był dodatni. Ciężko określić również wiarygodność strat z 1993 roku ponieważ sprawozdania przygotowane przez banki miały bardzo niską wiarygodność. Obecnie w literaturze możemy spotkać się tylko z przybliżonymi wartościami danych z tamtych czasów. Trudno jednoznacznie wystawić ocenę tym wydarzeniom ponieważ większość rozwiązań miała charakter pionierski i nie można było się opierać na wzorcach z innych państw. Gospodarka Polski do roku 1989 była centralnie zarządzana i można ją określić mianem systemu monocentrycznego. Po obradach Okrągłego Stołu pojawiły się szanse na wprowadzenie nowego ładu gospodarczego, który miał być oparty na równości sektorów własnościowych, demonopolizacji, rozwoju konkurencji i ograniczaniu roli państwa w gospodarce na rzecz „niewidzialnej ręki” rynku. Idealna rozrywka? Czy tak można zdefiniować czas wolny? Ważne było również otwarcie rynku na świat i umocnienie pieniądza. Ceny lawinowo wzrosły gdy nastąpiło ich uwolnienie z pod kontroli państwa w sierpniu 1989 roku. Ceny artykułów spożywczych w porównaniu z rokiem 1988 wzrosły o 420%. Było to jedno z ostatnich posunięć reformatorów gospodarki centralnie planowanej. To, że ceny udało się uwolnić było efektem lobbingu rolniczego który zmierzał do poprawy opłacalności produkcji rolnej. Spadek produkcji wywoływały ceny określane przez państwo a które były czasami niższe od kosztów produkcji. Sytuacja na wsi poprzez te działania jednak się nie poprawiła a produkcja też nie wzrosła. Został za to uruchomiony mechanizm rewindykacyjny. Obóz solidarnościowy zwyciężając w czerwcowych wyborach rozpoczął proces przechodzenia do gospodarki rynkowej.