Ustawa bankowa

Ustawa bankowa W ustawie zostały uregulowane zasady które były związane z bankowym postępowaniem ugodowym, nabywaniem akcji jednoosobowych spółek skarbu państwa za wierzytelności a także publiczną sprzedażą wierzytelności bankowych. Owe przepisy można było stosować tylko i wyłącznie do spółek które były w pośredniej lub bezpośredniej własności skarbu państwa. Banki uzyskały dzięki tej ustawie wsparcie szacowane na ponad 4 mld zł w latach 1993 – 1994 w postaci bonów restrukturyzacyjnych. Pieniądze były przekazane na zwiększenie funduszy własnych i rezerw i mogły je otrzymać banki państwowe oraz banki będące w 50% własnością skarbu państwa. Obligacje mogły otrzymać banki które spełniały następujące kryteria: musiały dysponować sprawozdaniem finansowym z oceną jakości portfela kredytowego, musiały one wyznaczyć kredyty o obniżonej jakości oraz stworzyć odrębny pion organizacyjny do zajmowania się nimi, banki musiały posiadać plan restrukturyzacji dla portfela kredytów obniżonej jakości. Czy to rozrywka? Czy tak można „zapełnić” czas wolny? Banki nie mogły udzielać kredytów dłużnikom których kredyty znajdowały się w portfelu o obniżonej jakości. Były od tego wyjątki. Jednym z nich była ugoda bankowa drugim gdy dłużnikiem była Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa. Przy udzielonym bankom wparciu widniały warunki jakie musiały one spełnić. Ustawa miała jeszcze na celu zwiększenie ilości udzielanych kredytów, ponieważ w początkowej fazie transformacji było bardzo małe zainteresowanie banków udzielaniem kredytów na cele gospodarcze. Spowodowało to, że w ujęciu realnym kredyt posiadał inne znaczenie. Taka sytuacja była zdecydowanie niekorzystna dla gospodarki. W tamtych czasach potrzebowała ona środków finansowych do swej przebudowy.