Utajnienie

Utajnienie Do roku 1996 problemy w tej grupie banków przybierały charakter utajniony. Ważną kwestią był proces tworzenia w 1990 roku struktury bankowości spółdzielczej. Licencję wówczas otrzymały takie banki jak Gospodarczy Bank Wielkopolski S.A., Bank Unii Gospodarczej S.A. czy Gospodarczy Bank Południowo-Zachodni S.A. Próby zrzeszania się w struktury podejmowane były również w takich Reginach jak Rzeszów, Kielce czy Lublin. Banki spółdzielcze podejmowały próby odcięcia się od struktur BGŻ. Kierowało nimi przekonanie, że przetrwanie na rynku możliwe jest tylko i wyłącznie w zorganizowanej strukturze. Rok 1993 ujawnił problemy sektora bankowego który zaczął wykazywać straty. Wynikały one z pogarszającej się jakości portfela kredytowego. Straty już wcześnie były wykazywane ale tylko przez niektóre banki. Spowodowane to było niewłaściwą wyceną aktywów które nie były w pełni odzwierciedlone w wynikach finansowych. Czy to rozrywka? Czy tak można „zapełnić” czas wolny? W otoczeniu regulacyjnym zaszły następujące zmiany: znowelizowano ustawę Prawo Bankowe, zostały wprowadzone nowe zasady oceny jakości aktywów, określono zasady udzielania gwarancji bankowych, wprowadzono nowe zasady pomiaru adekwatności kapitałowej, zmieniono zasady podatkowe oraz powołano do życia instytucję która miała gwarantować depozyty. Dwie nowelizacje nieznacznie zmieniły Prawo Bankowe w 1992 roku. Uwzględniono w nich rozwiązania prawne z początkowej fazy transformacji. Przy podaniu konstrukcji danych regulacji nadzorczych opisano zagadnienia związane z najważniejszymi elementami nowelizacji w punkcie 8.2. Kolejnym działaniem mającym na celu równoważenie ryzyka bankowego poprzez tworzenie rezerw celowych było wprowadzenie w życie Zarządzenia Prezesa NBP nr 19/92 z dnia 18.11.1992 roku. Po raz pierwszy zostało ono wykorzystane podczas sprawozdań przekazywanych przez banki za styczeń 1993 roku i zostało ono wprowadzone na miejsce wcześniejszego którym było zalecenie nr 2.