Zabezpieczenia społeczne

Zabezpieczenia społeczne Wydatki na zabezpieczenia społeczne mają potrójną rolę, a mianowicie: redystrybucje dochodów pomiędzy pokolenia; inwestowanie w kapitał społeczny oraz ubezpieczenia indywidualne zapobiegającym poszczególnym niebezpieczeństwom (tj. bezrobocie, zły stan zdrowia, podeszły wiek itp.) jak również szokom makroekonomicznym. Wydatki na ochronę socjalną mogą chronić gospodarstwa domowe przed wstrząsami, zapobiegać ubóstwu i promować równość społeczną, podczas gdy przyczynia się ona także do krótkoterminowej stabilizacji makroekonomicznej poprzez łagodzenie skutków cykli koniunkturalnych, zazwyczaj poprzez wspieranie zagregowanego popytu. Szacunki ESDE 2012 wskazują, że nakłady na walkę z bezrobociem w latach 1995-2005 zwiększyły się średnio o 6 % za każdy punkt procentowy w luce produkcyjnej; wydatki na wykluczenie społeczne, rodzinę i warunki mieszkaniowe zwiększyły się o 2%, a emerytury i wydatki zdrowotne o około 1-1,5 %. Wydatki publiczne na ochronę socjalną w UE są stosunkowo wysokie w porównaniu z jej globalnymi partnerami. Według obliczeń Komisji wydatki na publiczną ochronę socjalną w UE wyniosły 25 % PKB w 2005 roku. To dla nich idealna rozrywka. Ale co jeśli chodzi o czas wolny? Dla porównania podobne wydatki na zabezpieczenia społeczne na świecie wyniosły 14 % PKB. W krajach OECD były nieco wyższe – 19 % PKB, natomiast w USA było to 16 %. Należy zauważyć jednak, że biorąc pod uwagę obowiązkowe i dobrowolne wydatki socjalne w szacunkach, różnice w wydatkach socjalnych pomiędzy UE, a światem zmniejszają się znacznie. Na tej podstawie, całość publicznych i prywatnych wydatków socjalnych w UE wynosiły 28 % PKB w 2005 roku w porównaniu do 24 % w krajach OECD i 26 % w Stanach Zjednoczonych.