Złe kredyty

Złe kredyty Złe kredyty w nowych bankach wynikały z posunięć poczynionych już w dobie transformacji. Natomiast w bankach starych stanowiły dziedzictwo okresu gospodarki centralnie planowanej. Stare banki charakteryzowała gorsza rentowność od banków nowych jednak cześć ich wyników w 1994 roku została wypracowana dzięki pomocy państwa. Odzwierciedleniem ekspansywnej polityki banków nowych był wzrost ich udziału na rynku. Również ciężko znaleźć jakiekolwiek dysproporcje w strukturze bilansu zarówno banków starych jak i nowych. Czy to rozrywka? Czy tak można „zapełnić” czas wolny? Oznacza to podobne podejście do zarządzania pasywami i aktywami. Trzeba jeszcze wspomnieć o bankach spółdzielczych. Ich sytuacja na początku wyglądała dość dobrze – lepsza jakość portfela kredytowego niż średnia w sektorze – jednak po 1994 roku sytuacja ta zmieniła się. Udział należności zagrożonych od podmiotów niefinansowych zbliżył się do średniej. W czasie badanego okresu banki spółdzielcze wykazywały ujemną rentowność. Również poziom adekwatności kapitałowej był niższy. Banki spółdzielcze były bardzo zróżnicowane zarówno pod względem skali działalności jak i kondycji ekonomiczno – finansowej. Były takie banki które zatrudniając mało osób działały jako okienka bankowe jak i takie które posiadały własne filie i oferowały szeroką gamę produktów bankowych. Pod względem finansowym banków mających kłopoty było znacznie więcej od tych osiągających dobre wyniki. Ogólnie banki spółdzielcze zaczęły rozwijać usługi kredytowe znacznie ponad przyznane limity. Były przypadki kiedy niedokładnie sprawdzano zdolność kredytową klienta oraz udzielano kredytów bez odpowiedniego zabezpieczenia. Istniały także nieprawidłowości w podczas finansowania podmiotów które były powiązane z bankami w sposób kapitałowy lub personalny. Nieodpowiednia polityka kredytowa przyczyniła się powstania problemów banków spółdzielczych co wyszło na jaw dopiero po wcześniej wspomnianym audycie finansowanym ze środków PHARE.